Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. odrzucił zażalenie wniesione osobiście przez H. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 30 marca 2010 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania, stwierdzając, że zażalenie to mógł wnieść w imieniu skarżącej jedynie adwokat lub radca prawny (art. 871 § 1 k.p.c.).
W zażaleniu pełnomocnik skarżącej (adwokat ustanowiony z urzędu), wskazując na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 124 § 2 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wznowienie postępowania i wydanie orzeczenia zgodnego z żądaniem pozwu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Trafnie podniesiono w zażaleniu, że w razie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego na wniosek zgłoszony przed upływem terminu do wniesienia zażalenia, dla którego sporządzenia ustawa wymaga zastępstwa prawnego przez adwokata lub radcę prawnego, sąd - stosownie do dyspozycji art. 124 § 2 k.p.c. - doręcza ustanowionemu adwokatowi lub radcy prawnemu odpis postanowienia z urzędu, a termin do wniesienia zażalenia na postanowienie biegnie od dnia jego doręczenia pełnomocnikowi. Skoro więc skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w terminie siedmiu dni od doręczenia jej postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania i wniosek ten został uwzględniony, to termin do złożenia zażalenia na to postanowienie mógł rozpocząć bieg od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi.
Naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 124 § 2 k.p.c. nie mogło jednak prowadzić do uwzględnienia zażalenia, gdyż postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 112/10, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie H. M. na postanowienie Sadu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2010 r. odrzucające wniesioną przez nią skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 17 marca 2004 r. Przeprowadzanie ponownej kontroli prawidłowości postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania w wymienionej sprawie, do czego w istocie zmierzało zażalenie, stało się więc bezprzedmiotowe.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 386 § 3, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. oddalił zażalenie. Wobec niezłożenia przez adwokata skarżącej, ustanowionego z urzędu, oświadczenia, że należne mu opłaty nie zostały uiszczone w całości lub w części, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej podlegał oddaleniu (§ 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).