Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie na postanowienie co do kosztów procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z 24 lutego 2011 r., bowiem uznał, że pozwany nie zachował terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pozwany nadał zażalenie w wymaganym terminie, jednak zaadresował je bezpośrednio do Sądu Najwyższego, który przekazał zażalenie Sądowi Apelacyjnemu już po terminie do jego wniesienia.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu zażalenia pozwany zarzucił, że zastosował się do pouczenia Sądu Apelacyjnego, z którego wynikało, że zażalenia składa się do Sądu Najwyższego. Pozwany wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego z 24 lutego 2011 r. dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego zostało prawidłowo wysłane listem poleconym na adres pozwanego, który odebrał przesyłkę 11 kwietnia 2011 r. (k. 655). W terminie określonym w art. 394 § 2 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c. - 18 kwietnia 2011 r., pozwany złożył zażalenie na postanowienie z 24 lutego 2011 r., jednak skierował je bezpośrednio do Sądu Najwyższego z pominięciem Sądu Apelacyjnego. Zespół do spraw korespondencji Sądu Najwyższego 27 kwietnia 2011 r. przekazał zażalenie pozwanego do Sądu Apelacyjnego. Zostało ono przyjęte przez biuro podawcze tego Sądu 2 maja 2011 r. (k. 657).
Zgodnie z art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia. Wniesienie zażalenia bezpośrednio do sądu drugiej instancji, trzeba traktować jak wniesienie go do sądu niewłaściwego. Sąd niewłaściwy ma jednak obowiązek przesłać zażalenie właściwemu sądowi w terminie wynikającym z przyjętego obiegu dokumentów w sądzie.
Powołanie się przez pozwanego na pouczenie, które było dołączone do odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z 24 lutego 2011 r. wraz z uzasadnieniem (k.
673) nie może stanowić podstawy do odmiennych wniosków. W uchwale połączonych izb: Izby Cywilnej oraz Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z 22 listopada 2011 r., BSN 2011, nr 12, s. 11, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że niepouczenie albo błędne pouczenie strony działającej bez adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia nie ma wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia tego środka.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. zażalenie podlega oddaleniu.