Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Gminy F. od wyroku tego Sądu z dnia 13 października 2005 r. uznając, że jest ona niedopuszczalna z tego względu, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie osiąga progu kwotowego określonego w art. 3982 § 1 k.p.c.
W zażaleniu pozwana wnosiła o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając, że wniesione zostało w sprawie powództwo o ustalenie, co oznacza, że sprawa nie ma charakteru majątkowego, a w konsekwencji nie dotyczą jej ograniczenia, o jakich mowa w art. 3982 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Podobnie jak w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2000 r., również obecnie dopuszczalność skargi kasacyjnej (poprzednio kasacji) uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, a określenie takiej wartości możliwe jest w sprawach majątkowych, do których - zgodnie z art. 19 k.p.c. - zalicza się nie tylko sprawy o roszczenia pieniężne, ale także inne sprawy majątkowe. Sprawa ma zaś charakter majątkowy, gdy zgłoszone w niej żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione zostało, że sprawami majątkowymi mogą być nie tylko sprawy o świadczenie, lecz także sprawy o ustalenie oraz o ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego, ponieważ również takie w takich sprawach orzeczenie ma wpływ na stosunki majątkowe stron.
Przedmiotem sprawy jest żądanie ustalenia nieważności warunkowej sprzedaży oraz umowy przeniesienia własności nieruchomości. Rozstrzygnięcie takiego żądania ma oczywisty wpływ na stosunki majątkowe stron, zatem dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, która, jak niewadliwie ustalił Sąd Okręgowy, nie osiąga progu oznaczonego w art. 3982 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3941 w zw. z art. 39814 k.p.c. 3 db