Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 7 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Apelacyjnego z 18 sierpnia 2008 r. z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braku formalnego w postaci przedłożenia odpowiedniej liczby odpisów. Wykonując wezwanie Sądu, skarżący przesłał bowiem jedynie trzy odpisy pisma, w miejsce wymaganych czterech. W zażaleniu na to postanowienie z 21 września 2010 r. skarżący wniósł o jego uchylenie, stwierdzając, że przesłał do Sądu Apelacyjnego odpowiednią liczbę odpisów, zaś jeden egzemplarz pisma najprawdopodobniej zaginął w czasie prac kancelaryjnych. Na dowód tej okoliczności przedstawił fakturę VAT z punktu usług kserograficznych, rachunek za wysłanie przesyłki oraz swoje oświadczenie opisujące okoliczności wykonania kopii skargi oraz ich przesłania. Z uwagi na to skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, 26 sierpnia 2010 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło pismo przewodnie skarżącego, z dołączonymi do niego trzema odpisami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Liczba i rodzaj załączników zostały stwierdzone w prezentacie na piśmie przewodnim (k. 65).
Urzędowe potwierdzenie tego faktu przez pracowników biura podawczego Sądu stanowi w tym wypadku w pełni przekonujący dowód niewłaściwego wypełnienia przez skarżącego obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. Okoliczności wskazane w uzasadnieniu zażalenia oraz powołane na ich poparcie dokumenty nie mogą stanowić miarodajnej podstawy dla zakwestionowania urzędowego wpisu w aktach sądowych.
Z uwagi na to, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.