Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w B. w wyroku z dnia 8 października 2010 r., po rozpoznaniu apelacji powoda A. G. od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 26 marca 2010 r., zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanej C. S. na rzecz powoda 49 150,74 zł z 13% odsetek w stosunku rocznym od dnia 6 czerwca 2009 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie (powód domagał się zasądzenia odsetek również od dnia 1 do 5 czerwca 2009 r.), zasądził od pozwanej na rzecz powoda 4 305 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje, w tym 3 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa 1 258 zł tytułem nieuiszczonej części opłaty od apelacji.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że o kosztach orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.
W zażaleniu na zamieszczone w wyroku Sądu Okręgowego postanowienie o kosztach powód zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. oraz wniósł o zmianę tego postanowienia przez zasadzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 2 923 zł ponad orzeczoną kwotę 4 305 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Z uzasadnienia zamieszczonego w wyroku Sądu Okręgowego postanowienia o kosztach wynika, że Sąd ten zastosował zasadę ogólną wynikającą z art. 98 k.p.c., nie zamieszczając wzmianki o miarkowaniu kosztów.
Zasądził koszty w wysokości 4 305 zł, w tym 3 600 zł kosztów zastępstwa procesowego. Wynika stąd, że ustalił koszty procesowe, inne niż koszty zastępstwa procesowego, na kwotę 705 zł.
W zażaleniu trafnie kwestionuje się takie ustalenie wysokości kosztów.
Skarżący wniósł bowiem 1 200 zł opłaty od pozwu i 2 458 zł opłaty od apelacji, co oznacza, że poniósł koszty procesu w wysokości 3 658 zł. Uwzględniając już zasądzone na jego rzecz 705 zł, należałoby uwzględnić jego roszczenie o dalsze 2 923 zł, chociaż żąda w istocie nawet o 30 zł mniej, niż mu się należy.
Skoro z uzasadnienia kwestionowanego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego nie wynika, w jaki sposób dokonał on kalkulacji kosztów, a przedstawione wyliczenie przemawia za zasadnością zażalenia, należało je uwzględnić.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 39816 k.p.c.).