Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda w sprawie o uznanie za niegodnego, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 1 czerwca 2012 r. Stało się to dlatego, ponieważ pełnomocnik powoda określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 32.813 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).
W zażaleniu powoda podniesiono zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. i domagano się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukstałtowany jest już pogląd, że sprawa o uznanie spadkobiercy za niegodnego dziedziczenia po określonym spadkodawcy jest sprawą o prawa majątkowe (zob. np. ostatnio - postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 9/92, OSNC 2012, z. 7/8, poz. 59).
Do spraw tych ma zatem zastosowanie ogólna reguła przewidziana w art. 3982 § 1 k.p.c. wskazująca kryteria dopuszczalności skargi kasacyjnej.
W skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia podano kwotę 32.813 zł, przy czym skarżący (powód) wyjaśnił sam sposób określenia tej wartości (uwzględnienie wartości udziału spadkowego przypadającego na pozwanego w spornym gospodarstwie rolnym ustalonego w postanowieniu nabycia spadku).
Powód wcześniej był wzywany przez Sąd Rejonowy do określenia „wartości spadku, którą odziedziczył pozwany” (s. 6 i 8 akt sprawy). W apelacji nie podano przedmiotu wartości zaskarżenia (k. 52 akt sprawy). W zażaleniu na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2012 r. powód potwierdził, że określił wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości niższej niż wynika z art. 3982 § 1 k.p.c. i ponowił informację, w jaki sposób doszło do wyliczenia tej wartości (s. 1-2 zażalenia).
Należy zaznaczyć, że skoro ustawodawca w art. 3982 § 1 k.p.c. wyraźnie stworzył określone progi ratione valoris, warunkujące dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych (a do tej kategorii spraw należy również sprawa o uznanie za niegodnego - art. 929 k.c.), to nie mają decydującego 3 znaczenia argumenty podane w zażaleniu nawiązuje do wskazanych przepisów konstytucji RP.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jw