Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 stycznia 2006 r. odrzucił zażalenie powódki D. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 grudnia 2006 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zażalenie zostało wniesione przez powódkę osobiście, a zatem z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., przewidującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych. To zastępstwo jest wymagane także w odniesieniu do związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zażalenie powódki podlegało więc odrzuceniu a limine.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r. pełnomocnik powódki podniósł, że Sąd doręczając powódce odpis tego postanowienia nie pouczył jej o tym, iż nie ma ona zdolności postulacyjnej. Ze względu na brak odpowiedniego pouczenia powódki, nie może ona ponieść ujemnych skutków procesowych osobistego wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie z dnia 14 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Niepouczenie powódki, na które powołuje się jej pełnomocnik, mogłoby mieć znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconego zażalenia (art. 168 k.p.c.), nie może natomiast sanować braku zdolności powódki do samodzielnego wniesienia tego zażalenia.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jz