Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r. odrzucił skargę J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 kwietnia 2009 r., którym odrzucono jego zażalenie. W ocenie Sadu Okręgowego skarżący nie uzupełnił w terminie wszystkich braków skargi.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wniesioną przez J. J., gdyż jego zdaniem - mimo wezwania - nie zostały usunięte wszystkie braki skargi. Ta ocena jest kwestionowana w zażaleniu. Sąd Okręgowy nie oceniał jednak dopuszczalności skargi z uwagi na przedmiot zaskarżenia.
Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 12 maja 2011 r., a zatem mają do niej zastosowanie przepisy określające dopuszczalność skargi w aktualnie obowiązującym brzmieniu. Art. 4241 § 1 k.p.c. dopuszcza możliwość zaskarżenia jedynie orzeczeń o charakterze merytorycznym, kończących postępowanie w sprawie. Do tej kategorii orzeczeń nie zalicza się postanowienie Sądu Okręgowego w G., od którego wniesiono skargę. Podlegała ona zatem odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. niezależnie od oceny, czy jej braki zostały należycie uzupełnione. Zaskarżone postanowienie niewątpliwie odpowiada zatem prawu, co uzasadniało oddalenie zażalenia (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).
jw