Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację uczestnika postępowania A. M. wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 22 września 2004 r., w którym oddalono apelację tegoż uczestnika. Odrzucenie kasacji umotywowano tym, że kasacja nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 519 §1 k.p.c., ponieważ określona w niej wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekraczała kwoty 50.000 zł, a sprawa dotyczyła podziału majątku wspólnego byłych małżonków.
W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania wnosił o jego uchylenie jako rozstrzygnięcia nieuzasadnionego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniesione zażalenie podpisane zostało przez uczestnika postępowania osobiście, natomiast kasacja tegoż uczestnika została wniesiona przez pełnomocnika.
Wprawdzie od postanowienia z dnia 29 listopada 2004 r. przysługuje zażalenie do Sądu 2
Najwyższego (zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.), to jednak ten środek odwoławczy mógłby być wniesiony jedynie przez adwokata lub radcę prawnego reprezentujących uczestnika (art. 871 § 1 k.p.c.). Zgodnie z tym przepisem, w postępowaniu przed Sądem, Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez wskazanych profesjonalistów (tzw. przymus adwokacki). Reguła taka obowiązywała także przed zmianami dokonanymi w ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (…) (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), tj. przed dniem 6 lutego 2005 r. Z akt sprawy nie wynika to, że uczestnik postępowania należy do kręgu osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c.
W tej sytuacji należało odrzucić zażalenie uczestnika postępowania (art. 3986 k.p.c. w zw. z art. 871 §´1 k.p.c.).