Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 3 grudnia 2007 r. odrzucił zażalenie uczestniczki postępowania B. K. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 czerwca 2007
- odrzucające apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w A. z dnia 31 lipca 2006 r.
Sąd Okręgowy wskazał – odwołując się do treści art. 871 § 1 k.p.c. - że skarżąca nie ma zdolności postulacyjnej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w związku z czym zażalenie wniesione przez nią osobiście podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka postępowania B. K. wniosła o jego uchylenie podnosząc, że nie została pouczona o przymusie adwokacko- radcowskim w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Sad Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Ograniczenie zdolności postulacyjnej stron w postępowaniu przed Sądem
Najwyższym zostało przewidziane w art. 871 § 1 k.p.c. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zażalenie do Sądu Najwyższego może wnieść tylko pełnomocnik procesowy strony, będący adwokatem lub radcą prawnym, natomiast nie może wnieść go sama strona, chyba że jest jedną z osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., co w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca. Przyczyny naruszenia przymusu adwokacko- radcowskiego przy wnoszeniu zażalenia są - z punktu widzenia kwestii jego dopuszczalności - obojętne. Prawidłowo zatem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie wniesione osobiście przez uczestniczkę postępowania w oparciu o art. 370 w związku z art. 397 § 2 i art. 871 § 1 k.p.c.
Z tych tez przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.