Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 października 2007 r. w sprawie o zapłatę. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż złożona przez powoda skarga podlegała odrzuceniu, gdyż nie zawierała wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia.
W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Brzmienie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wskazuje jednoznacznie, że do wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy zamieszczenie w niej wniosku o przyjęcie jej 2 do rozpoznania oraz jego uzasadnienie. Brak tych koniecznych elementów skargi kasacyjnej stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 3986 § 2 k.p.c.). Za uwzględnieniem zażalenia nie może przemawiać fakt, że w ocenie powoda zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego oczywiście narusza prawo, skoro mimo takiej oceny, nie sformułował wniosku o przyjęcie z tego powodu skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie zawarł też w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania na innej podstawie.
Zgodnie zaś z art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.