Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę wniesioną osobiście przez E.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 25 stycznia 2007 r. w przedmiocie podziału majątku wspólnego z wniosku A.J. przy udziale E.K.
Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także wniesienia przewidzianej w art. 4241 k.p.c. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem skarga taka wniesiona osobiście przez stronę podlega odrzuceniu na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wnosił o jego uchylenie zarzucając, że skarżący wnosząc skargę kierował się jedynie procedurą wskazaną mu, w odpowiedzi na jego skargę, w piśmie Departamentu Sądów Powszechnych Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 26 stycznia DSP –II-051-28/09, w którym wskazano, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może wnieść między innymi strona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione. Przewidziane w art. 871 § 1 k.p.c. obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym odnosi się także do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidzianej w art. 4241 k.p.c., co słusznie stwierdził Sąd Okręgowy. Dlatego skarga taka wniesiona osobiście przez stronę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu niezależnie od przyczyn, które spowodowały uchybienie obowiązkowi przewidzianemu w art. 871 § 1 w zw. z art. 4241 § 1 k.p.c. Nie ma więc znaczenia wskazana w zażaleniu okoliczność, iż skarżący uchybił obowiązkowi z art. 871 § 1 k.p.c. kierując się informacją udzieloną mu przez Ministerstwo Sprawiedliwości.
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 42412 i art. 3941 § 3 k.p.c.