Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej „R.” spółka z o.o. z siedzibą w B., gdyż została ona wniesiona przeciwko podmiotowi, który nie posiadał przymiotu strony postępowania. Pozwana w zażaleniu zarzuciła naruszenia art. 192 pkt 3 k.p.c., wskazując, że nabywca wierzytelności Biuro Informacyjno-Prawne A. S.A. z siedzibą w M. złożyło oświadczenie woli o wstąpieniu do sprawy po stronie powoda i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 192 pkt 3 k.p.c. zbycie w toku sprawy prawa objętego sporem nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy, jeżeli nabywca złoży oświadczenie, że wstępuje do sprawy na miejsce zbywcy a druga strona wyrazi na to zezwolenie.
Sąd Apelacyjny prawidłowo ustalił, że w toku sprawy nie zostały spełnione warunki, od których art. 192 pkt 3 k.p.c. uzależnia wstąpienie do sprawy. Nabywca wierzytelności Biuro Informacyjno-Prawne A. S.A. do zakończenia postępowania w drugiej instancji nie złożył oświadczenia o wstąpieniu do sprawy na miejsce P. spółce z o.o. To, że nabywca wierzytelności w piśmie do sądu, w którym wnosił o doręczenie mu wyroku Sądu Apelacyjnego oznaczył siebie jako powoda nie może być uznane za wypełnienia wymogów, od których art. 192 pkt 3 uzależnia wstąpienie nabywcy do sprawy w miejsce zbywcy wierzytelności.
Po pierwsze, pismo to zostało skierowane do sądu po zakończeniu sprawy wydaniem prawomocnego wyroku. Po drugie, na zmianę po stronie powodowej nie wyraziła zgody druga strona. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny w zaskarżonym wyroku trafnie ocenił, że z punktu widzenia prawa materialnego nastąpiło skuteczne nabycie wierzytelności przez Biuro Informacyjno-Prawne A. S.A., ale podmiot ten nie wstąpił do sprawy na mocy art. 192 pkt 3 k.p.c. w miejsce powoda. Skarga kasacyjna, w której wskazano go jako powoda podlega więc odrzuceniu, gdyż została skierowana przeciwko podmiotowi, który nie występuje w sprawie jako powód.
Mając na względzie, ze zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 98 k.p.c., orzekł jak w sentencji.