Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2006 r., w sprawie I C …/04 zasądził na rzecz powoda Syndyka masy upadłości Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa […] od pozwanej Gminy Miejskiej S. kwotę 1.385.746,51 zł z ustawowymi odsetkami orzekając o kosztach procesu jak w sentencji.
Na wniosek pozwanej tenże Sąd postanowieniem z dnia 1 lutego 2007 r. przywrócił termin do wniesienia apelacji od powyższego wyroku.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez pozwaną apelację podając w uzasadnieniu, że Sąd I instancji bezzasadnie przywrócił termin do jej wniesienia. Okoliczność ta zdaniem Sądu podlega badaniu z urzędu na podstawie art. 373 k.p.c. W konsekwencji zaistniała konieczność odrzucenia apelacji wniesionej po bezpodstawnym przywróceniu terminu do dokonania tej czynności procesowej, jako apelacji spóźnionej.
Pozwana zaskarżyła w całości powyższe postanowienie, wnosząc w zażaleniu o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Na podstawie art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.
Brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że sąd II instancji jest uprawniony do odrzucenia apelacji z tych samych powodów, które stanowią podstawę odrzucenia apelacji przez sąd I instancji. Zgodnie zaś z art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu.
Z treści przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że w granicach kontroli zachowania warunków formalnych apelacji, którą sąd II instancji przeprowadza na podstawie art. 373 k.p.c., mieści się również sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia apelacji. Słusznie jednak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, (OSNC 2000, nr 3, poz. 51) podkreślił, że z istoty podejmowanej przez sąd drugiej instancji kontroli zachowania ustawowych wymagań co do środka odwoławczego w drodze oceny, czy przywrócenie przez sąd pierwszej instancji 3 terminu do jego wniesienia nastąpiło przy prawidłowym zastosowaniu art. 168 k.p.c. wynika, że podważenie tej prawidłowości powinno sprowadzać się do sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy zachodzi ku temu pewna podstawa. Istota tej kontroli wiąże się bowiem ze szczególnymi uprawnieniami sądu drugiej instancji, która wkracza w niezaskarżalne orzeczenie sądu meriti, powołanego do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela przedstawiony powyżej pogląd o wyjątkowym charakterze uprawnienia sądu II instancji do badania prawomocnego postanowienia sądu I instancji w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia apelacji. W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie brak było pewnej, jednoznacznej podstawy do podważenia zasadności postanowienia sądu I instancji w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 394¹ § 3 w zw.
z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji.
db