Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. Sąd Rejonowy w E. odrzucił skargę kasacyjną upadłego „M." sp. z o.o. na postanowienie tego Sądu z dnia 18 grudnia 2008 r.
W zażaleniu upadły wniósł o uchylenie powyższego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy trafnie przyjął, że w postępowaniu upadłościowym wykluczona jest możliwość wnoszenia skarg kasacyjnych (art. 223 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze; dalej jako PUiN), z wyjątkiem przypadków wskazanych przez ustawodawcę (np. art. 370 i 376 PUiN).
W rozważanej sprawie, skarga kasacyjna dotyczy postanowienia Sądu Rejonowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie sędziego – komisarza, co do sprzeciwów wierzycieli od listy wierzytelności. Ten typ spraw nie został wskazany przez ustawodawcę, jako podlegający rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym. Taka regulacja ma na celu zapewnienie sprawnego przeprowadzenia postępowania upadłościowego, a więc upłynnienie majątku i zaspokojenie wierzycieli w możliwie rozsądnym czasie. Nie zamyka jednocześnie drogi obu stronom do sądowej weryfikacji zapadłych rozstrzygnięć na podstawie art. 263 PUiN i 264 ust. 2 PUiN. To rekompensuje uproszczony tryb ustalania wierzytelności w toku postępowania upadłościowego.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).