Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 29 czerwca 2011 r., sygn. akt IV CZ 54/11

Metryka

Wydany
29 czerwca 2011 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Mirosława Wysocka przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Dariusz Zawistowski sprawozdawca
Sprawa
w sprawie z wniosku wierzycieli ING Banku Śląskiego Spółki Akcyjnej w K. Oddziału w K. i innych, przy uczestnictwie dłużników D. G. i G. G. z udziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału w G. Inspektoratu w K. i innych, o egzekucję z nieruchomości,
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2011 r., zażalenia dłużniczki D. G. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 grudnia 2009 r., oddala zażalenie i nie obciąża dłużniczki D. G. kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz wierzyciela ING Banku Śląskiego Spółki Akcyjnej w K. - Oddziału w K.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. odrzucił zażalenie dłużniczki D. G. na postanowienie z dnia 9 października 2009 r. z powodu jego nienależytego opłacenia przez zawodowego pełnomocnika, na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. 2

W zażaleniu na to postanowienie D. G. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i pozbawienie jej możliwości obrony swoich praw. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

D. G. w dniu 28 listopada 2008 r. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2008 r. Z uwagi na treść art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571) w postępowaniu kasacyjnym miał zatem zastosowanie później uchylony art. 1302 § 3 k.p.c.

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 9 października 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną D. G., która uzyskała zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej.

Zażalenie na to postanowienie wniósł reprezentujący ją radca prawny. Zażalenie nie zostało opłacone. Skarżąca powołała się jedynie na udzielone jej zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że zażalenie nie zostało należycie opłacone, gdyż zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej nie oznacza automatycznie zwolnienia od opłaty od zażalenia wniesionego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Odrzucenie z przyczyn wyżej wskazanych zażalenia wniesionego przez zawodowego pełnomocnika nie uzasadnia również zarzutu pozbawienia skarżącej możliwości obrony jej praw.

Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Z uwagi na trudną sytuację majątkową skarżącej Sąd Najwyższy odstąpił od obciążenia jej kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz wierzyciela (art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 3

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.