Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił kasację dłużnika U.R. od postanowienia tego Sądu z dnia 30 stycznia 2006
- oddalającego zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 22 marca 2004 r., na podstawie którego udzielono przybicia prawa własności szczegółowo opisanego gospodarstwa rolnego uznając, że kasacja jest niedopuszczalna.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik dłużnika, określając go jako pozwanego, natomiast wierzyciela jako powoda, wnosił o uchylenie tego postanowienia, twierdząc, że zaskarżone kasacją postanowienie kończy postępowanie w sprawie, co oznacza, że na takie postanowienie przysługuje „skarga kasacyjna”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie Sądu drugiej instancji zapadło po wejściu w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, dalej jako: ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r.” lub „ustawa” (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98). Ustawa ta weszła w życie z dniem 6 lutego 2005 r. (art. 6 ustawy).
Rozważenia wymagała zatem kwestia, czy w świetle przepisów intertemporalnych zawartych w tej ustawie oraz nowych regulacji w zakresie przysługiwania środka prawnego jakim jest skarga kasacyjna (poprzednio kasacja), postanowienie z dnia 30 stycznia 2006 r. podlegało zaskarżeniu kasacją.
Zgodnie z art. 3 tej cytowanej ustawy sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie tej ustawy toczą się od tego dnia według przepisów tej ustawy, z tym że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe. Skoro zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 30 stycznia 2006 r., a zatem nie przed wejściem, lecz po wejściu w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r., to do wniesienia i rozpoznania skargi kasacyjnej 3 (poprzednio kasacji), stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu i numeracji nadanej tą ustawą.
Odnoszący się do środków odwoławczych w postępowaniu egzekucyjnym przepis art. 7674 k.p.c. stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie, a na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje.
Oznacza to, że na postanowienia sądu drugiej instancji wydane po dniu 6 lutego 2005 r. w wyniku rozpoznania zażalenia w postępowaniu egzekucyjnym nie przysługuje skarga kasacyjna. Nie jest zatem dopuszczalna skarga kasacyjna od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia. Z tych względów wniesiona przez dłużnika skarga kasacyjna nazwana kasacją podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 7674 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalna. Biorąc to pod uwagę, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).