Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w S. odrzucił postanowieniem z 27 lutego 2008 r. skargę kasacyjną wnioskodawczyni w postępowaniu o wpis w księdze wieczystej stwierdzając, że nie ma w niej wywodu prawnego wskazującego na czym polega oczywistość naruszenia prawa i w konsekwencji skarga nie odpowiada wymaganiom art. 3984 § 1 k.p.c. W zażaleniu wnioskodawczyni kwestionuje to ustalenie i podnosi, że oczywista zasadność skargi wynika z nieuznania postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku za podstawę wpisu. Usprawiedliwia to zdaniem skarżącej wniosek, że oczywiste jest także naruszenie jej prawa własności; powołuje w uzasadnieniu zażalenia uchwałę Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02 (OSNC 2003/7-8/92). Skarżąca twierdzi zatem, że wniesiona skarga kasacyjna spełnia ustawowe wymagania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W części skargi dotyczącej wniosku określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarżąca zamieściła m.in. następujące zdanie: Odmowa wpisu prawa własności do księgi wieczystej na podstawie podstawowego, prawidłowo wydanego, prawomocnego, bardzo często występującego w obrocie prawnym dokumentu, jakim jest postanowienie sądowe stwierdzające nabycie spadku jest oczywistym naruszeniem w/w przepisów. W następnym akapicie wskazywała na oczywiste - zdaniem skarżącej – naruszenie przepisów stanowiących podstawę skargi kasacyjnej, łącząc ten zarzut z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia.
W związku z tym nie można akceptować oceny, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera uzasadnienia. Dobór i sposób przedstawienia argumentów uzasadniających ten wniosek jest pozostawiony stronie skarżącej. Sąd drugiej instancji nie ma podstaw do oceny ich trafności a spełniając kontrolę warunków formalnych skargi poprzestaje na kryterium formalnym - istnienia wymaganych części pisma przedstawianego jako skarga kasacyjna. Ocena merytorycznej wartości twierdzeń skarżącego uzasadniających wniosek pozostawiona jest Sądowi Najwyższemu sprawującemu taką kontrolę w ramach tzw. przedsądu (art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.).
Dlatego zażalenie jest uzasadnione, a zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie art. 3981 § 1 i 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.