Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda. Sąd ten uznał, że skarga wniesiona została z naruszeniem art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. ponieważ nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.
Zaskarżone postanowienie Sąd Apelacyjny uzasadnił treścią art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód podniósł, że skarga kasacyjna - wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego - zawiera uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Aby powód mógł zwrócić się o ochronę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, musi uprzednio wykorzystać drogę postępowania przed sądami w Polsce.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., obligatoryjnym składnikiem skargi kasacyjnej jest uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Jego rolą jest umożliwienie Sądowi Najwyższemu dokonania oceny, czy w sprawie zaistniała jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i ten, nadzwyczajny ze swej natury środek odwoławczy, w ogóle powinien być przedmiotem rozpoznania. Niniejsza skarga, wbrew ocenie powoda, nie zawiera tego składnika ani jako osobnej części, ani nawet w ramach uzasadnienia podstaw zarzutów kasacyjnych. W punkcie II 1 i 2 zawarte zostało uzasadnienie zarzutów kasacyjnych, w punkcie IV 1 i 2 z kolei zawarte zostały: wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i wnioski kasacyjne. Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował art. 3986 § 2 k.p.c.
Dążenie powoda do poszukiwania ochrony przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w Strasburgu, z czym wiąże się konieczność wyczerpania drogi instancyjnej w sprawie, nie zmienia powyższej oceny.
Mając powyższe względy na uwadze, jak również treść art. 3943 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.