Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 maja 2006 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda G.C. od swojego wyroku z dnia 21 września 2005 r. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi dwa miesiące od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. W tej sprawie termin ten upłynął 12 grudnia 2005 r. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód podniósł, że wyrok Sądu drugiej instancji doręczono mu w dniu 16 listopada 2005 r., czyli ostatnim dniem wniesienia skargi kasacyjnej byłby dzień 16 stycznia 2006 r., a nie jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu dzień 12 grudnia 2005 r. W dniu 16 stycznia 2006 r. powód złożył wniosek o ustanowienie z urzędu pełnomocnika celem wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił wniosek powoda. W dniu 25 lutego 2006 r. wyznaczony z urzędu radca prawny S.P. otrzymał pełnomocnictwo i przed upływem dwóch miesięcy w dniu 24 kwietnia 2006 r. wniósł skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 3985 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Brzmienie przepisu nie pozostawia wątpliwości, że termin liczy się od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, a nie od dnia otrzymania przez adwokata, czy radcę prawnego ustanowionego z urzędu, pełnomocnictwa do sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem, nawet jeżeli przyjąć - jak twierdzi skarżący - że wyrok Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem został mu doręczony dopiero w dniu 16 listopada 2005 r., to i tak wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 24 kwietnia 2006 r. nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 3985 k.p.c. Skarga kasacyjna 3 wniesiona po terminie podlegała odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.