Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 maja 2006 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda G.C. od swojego wyroku z dnia 21 września 2005 r. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z art. 398⁵ § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi dwa miesiące od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. W tej sprawie termin ten upłynął 12 grudnia 2005 r. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód podniósł, że wyrok Sądu drugiej instancji doręczono mu w dniu 16 listopada 2005 r., czyli ostatnim dniem wniesienia skargi kasacyjnej byłby dzień 16 stycznia 2006 r., a nie jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu dzień 12 grudnia 2005 r. W dniu 16 stycznia 2006 r. powód złożył wniosek o ustanowienie z urzędu pełnomocnika celem wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił wniosek powoda. W dniu 25 lutego 2006 r. wyznaczony z urzędu radca prawny S.P. otrzymał pełnomocnictwo i przed upływem dwóch miesięcy w dniu 24 kwietnia 2006 r. wniósł skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 398⁵ k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Brzmienie przepisu nie pozostawia wątpliwości, że termin liczy się od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, a nie od dnia otrzymania przez adwokata, czy radcę prawnego ustanowionego z urzędu, pełnomocnictwa do sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem, nawet jeżeli przyjąć - jak twierdzi skarżący - że wyrok Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem został mu doręczony dopiero w dniu 16 listopada 2005 r., to i tak wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 24 kwietnia 2006 r. nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 398⁵ k.p.c. Skarga kasacyjna wniesiona po terminie podlegała odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji na podstawie art. 398⁶ § 2 k.p.c.
Z powyższych względów na mocy art. 398¹⁴ k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.