Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2005 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę J. S. na naruszenie jej prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w G. z jej wniosku o zabezpieczenie roszczenia.
J. S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego na wstępie postanowienia z dnia 7 listopada 2005 r. Skargę tę odrzucił Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 22 maja 2006 r. Skarżąca wniosła osobiście zażalenie na to postanowienie do Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje do Sądu Najwyższego, który jest także Sądem rozpoznającym zażalenia na postanowienia w przedmiocie odrzucenia takiej skargi, niezależnie od tego, czy nastąpiło to w sądzie pierwszej czy drugiej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2005 r., IIICZ 49/05, OSNC 2005/10/180).
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Także więc w postępowaniu zażaleniowym przed tym Sądem należy wykazać się zdolnością postulacyjną. Zażalenie wniesione osobiście przez stronę nieposiadającą takiej zdolności, podlega odrzuceniu jako „niedopuszczalne z innych przyczyn” (art. 42412 w zw. z art. 39821 i art. 370 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy zażalenie odrzucił.
W tej sytuacji dodatkowo tylko należy zauważyć, że postanowienie w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w ogóle nie podlega zaskarżeniu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 3/05, OSNC 2006/2/39).
jz