Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lutego 2012, Sąd ten zasądził na rzecz powoda koszty postępowania w kwocie 2 700 zł. Postanowienie to skarży powód zarzucając błędne zastosowanie § 6 ust 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji wynosiła 220 tys. zł. Apelacja ta został oddalona w całości. W tej sytuacji skoro Sąd Apelacyjny orzekał na podstawie art. 98 k.p.c., powinien, przy obliczaniu wysokości należnego powodowi wynagrodzenia z tytułu kosztów postępowania, zastosować stawkę określona w § 6 ust. 7 a nie w § 6 ust. 6 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Mając to na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
es