Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 24 czerwca 2009 r. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 6 marca 2008 r., wydanego w sprawie o sygn. akt [...]. W jego ocenie pełnomocnik skarżącego nie złożył w zakreślonym mu terminie pełnomocnictwa, co nakazywało przyjąć, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie lub zmianę i nadanie biegu sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarżący nie kwestionuje stwierdzenia Sądu Okręgowego, że w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przy jej wniesieniu, nie zostało jego pełnomocnikowi udzielone pełnomocnictwo do tej sprawy. Podobnie w zażaleniu nie kwestionuje się stwierdzenia, że mimo wezwania sądu pełnomocnictwo to nie zostało złożone w zakreślonym przez Sąd terminie. W uzasadnieniu zażalenia wyrażono pogląd, że nie było to konieczne, skoro pełnomocnictwa tej samej osobie skarżący udzielił wcześniej w sprawie [...]. Pogląd ten jest pozbawiony racji, gdyż wskazany w art. 91 k.p.c. zakres pełnomocnictwa procesowego udzielonego do prowadzenia określonej sprawy nie obejmuje umocowania do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego w takiej sprawie orzeczenia. Postępowanie to ma charakter odrębny i nie jest kontynuacją tego postępowania, w którym zapadło orzeczenie kwestionowane w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Zażalenie było z tego względu pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c. Dla możliwości jego uwzględnienia nie miało też znaczenia, że po odrzuceniu skargi przez Sąd Okręgowy skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi, który wniósł odrzuconą zasadnie skargę.