Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej J. K. od wyroku tego Sądu z dnia 29 stycznia 2009 r., jako nienależycie opłaconą. W zażaleniu skarżąca powołując się na orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz nowelizację kodeksu postępowania cywilnego, która ma wejść w życie w połowie przyszłego roku, a także wskazując na niezgodność z konstytucją art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W dacie wydania zaskarżonego postanowienia obowiązywał art. 3986 § 2 k.p.c., zgodnie z którym Sąd II instancji ma prawo do odrzucenia skargi nieopłaconej. Skarga kasacyjna strony pozwanej została opłacona w wysokości 40 zł, co jest bezsporne. Z art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) wynika zaś, że opłata od skargi wynosi 600 zł. Była to więc skarga nieopłacona, gdyż za taką uważa się skargę, od której nie uiszczono pełnej należnej opłaty. Należy także podkreślić, że w chwili wydania zaskarżonego postanowienia obowiązywał art. 1302 § 3 k.p.c., który nakazywał odrzucenie bez wzywania do uiszczenia opłaty środki odwoławcze i środki zaskarżenia, wniesione przez adwokata a podlegające opłacie stałej.
Co do podniesionego zarzutu niezgodności art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją, to zwrócić należy uwagę, że przepis ten był przedmiotem kontroli Trybunału Konstytucyjnego, który nie stwierdził, aby w części dotyczącej odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu jej nieopłacenia był on niezgodny z Konstytucją.
Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 394 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
md