Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni M. W. od postanowienia tego Sądu z dnia 29 grudnia 2005 r. zapadłego w sprawie o wykreślenie hipotek. Powodem odrzucenia było niedopełnienie obowiązku sformułowania przez skarżącego wniosku o rozpoznanie skargi oraz uzasadnienia tego wniosku.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wskazuje, że stosownej treści wniosek został sformułowany, a jego uzasadnienie, podobnie jak pozostałych wniosków zawartych w skardze, znajduje się w treści tej skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne. Od wielu już lat w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażany jest jednolity pogląd, że skarga kasacyjna, a poprzednio kasacja, powinna odpowiadać wymaganiom ustawy wynikającym z art. 398⁴ k.p.c. (wcześniej z art. 393³ k.p.c.). Już na tle poprzednio obowiązującego stanu prawnego Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał na szczególne znaczenie związanego ściśle z publicznoprawną funkcją tego środka zaskarżenia wymogu przytoczenia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji (art. 393³ § 1 pkt 3 k.p.c.). Obecnie nadal skarżący obowiązany jest nie tylko sformułować expressis verbis wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej, ale także wniosek ten uzasadnić (art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c.).
Należy przy tym przypomnieć, że naruszenie m.in. obowiązku sformułowania wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej oraz jego uzasadnienia stanowi tzw. nieusuwalny brak skargi (art. 398⁶ § 1 k.p.c.) i pociąga za sobą jej odrzucenie bez wzywania przez sąd do uzupełnienia braków.
W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni nie zostało zawarte uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Nie stanowi wypełnienia ustawowego obowiązku uzasadnienie podstaw skargi (takie stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego). Sama wnioskodawczyni zresztą podjęła próbę wykazania potrzeby rozpoznania skargi kasacyjnej, jednak uczynienie tego dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucającego skargę, jest bezskuteczne.
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenia jako nie znajdujące uzasadnionych podstaw (art. 394¹ w związku z art. 397 i art. 385 k.p.c.).
db