Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 18 września 2008 r. odrzucił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 12 czerwca, oddalającego wniosek o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku, z uwagi na nienależyte opłacenie tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie odrzucające apelację, wniesione przez skarżącą osobiście, Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 4 listopada 2008 r., wskazując na niezachowanie przymusu adwokacko- radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Oba wymienione wyżej postanowienia odrzucające wniesione przez wnioskodawczynię środki odwoławcze zaskarżył zażaleniami jej pełnomocnik. Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu zażalenie na postanowienie z dnia 18 września 2008 r. odrzucające apelację.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c. do postępowania zażaleniowego przed Sądem
Najwyższym stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 k.p.c., wedle którego termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie – od ogłoszenia postanowienia. Postanowienie o odrzuceniu apelacji wydane zostało w dniu 18 września 2008 r. na rozprawie, a jego odpis doręczono pełnomocnikowi wnioskodawczyni – na jego wniosek – w dniu 7 października 2008 r. Zażalenie na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni złożył w dniu 20 listopada 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Z tych względów należało na podstawie art. 373 w związku z art. 13 § 2, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzec, jak w sentencji.