Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił wniesioną osobiście przez pozwanego J. D. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 6 czerwca 2012 r., na podstawie art. 4246 § 3 w zw. z art. 871 k.p.c.
Zażalenie na to postanowienie wniósł osobiście skarżący.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą.
Przymus adwokacki ustanowiony w art. 871 k.p.c. obejmuje wszystkie postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem tego przepisu podlegają zwrotowi bez wezwania do usunięcia braków (art. 130 § 5 k.p.c.), a środki zaskarżenia, w tym zażalenia, podlegają – na zasadach ogólnych i również bez wdrażania procedury naprawczej - odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 lub art. 4246 § 3 w zw. z art. 42412 (w wypadku zażaleń w związku także z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Stosownie do tych zasad, Sąd Najwyższy zażalenie skarżącego, wniesione przezeń osobiście i z tej przyczyny niedopuszczalne, odrzucił.
es