Postanowienie SN z 17 października 2012 r., IV KK 237/12

Wydany

17 października 2012 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Rozpoznanie

w Izbie Karnej w dniu 17 października 2012 r.

Skład

SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Sprawa

sprawy J. F., skazanego z art. 148 § 1 k.k. i 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

Od orzeczenia

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2011 r., p o s t a n o w i ł:

Sentencja

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,
2. zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

r.

Uzasadnienie

Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym.

Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy. W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. zauważyć należy, że sąd odwoławczy odniósł 2 się obszernie i przekonująco do tego zarzutu w uzasadnieniu wyroku wydanego w drugiej instancji, w konsekwencji czego podnoszenie tej kwestii w kasacji jest jedynie próbą dublowania kontroli instancyjnej, czemu postępowanie kasacyjne w pewnością nie może służyć.

Zarzut ten jest zresztą niezasadny, gdyż obowiązujący k.p.k. zakazuje stosowania środków technicznych służących kontrolowaniu reakcji organizmu, w tym wariografu, tylko w związku z przesłuchaniem. Zaś przepis w art. 199a dopuszcza możliwość posłużenia się w procesie karnym badaniami wariograficznymi przeprowadzonymi w ramach zleconej ekspertyzy przez biegłego za zgodą oskarżonego (spełnienie tych warunków jest w sprawie poza sporem).

Takie zapatrywanie akceptowane jest w literaturze (zob. T. Grzegorczyk. Komentarz do kodeksu postępowania karnego i ustawy o świadku koronnym, Warszawa 2011;

1. K. Paprzycki, Komentarz do kodeksu postępowania karnego, Warszawa 2010).

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.