Postanowienie SN z 14 czerwca 2013 r., IV KO 36/13

Wydany

14 czerwca 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie zażalenia S. E. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 31 grudnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa

Skład

SSN Wiesław Kozielewicz sprawozdawca
SSN Rafał Malarski
SSN Roman Sądej

Rozpoznanie

wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w B., sygn. akt IX Kp …/13, w przedmiocie zażalenia S. E. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012 r., asesor Prokuratury Rejonowej B., po rozpoznaniu zawiadomienia S. E., odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie m.in. cyt. „działania w listopadzie 2012 r., w B. na szkodę interesu prywatnego przez niedopełnienie obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w B. tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec braku znamion czynu zabronionego”.

Na to postanowienie zażalenia złożył S. E. Właściwy do rozpoznania tego zażalenia Sąd Rejonowy w B., postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. IX Kp …/13, zwrócił się do Sądu

Najwyższego, cyt. „z prośbą o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi 2 równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości”, gdyż zdaniem tego sądu cyt. „zaktualizowała się przesłanka o jakiej mowa w art. 37 k.p.k. Materia sprawy dotyczy bowiem domniemanego popełnienia przestępstwa z art. 231 k.k. przez m.in. sędziów Sądu Rejonowego w B”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Poza sporem jest, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu m.in. wówczas, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana.

W niniejszej sprawie powiązanie czynu stanowiącego przedmiot postępowania z działalnością Sądu Rejonowego w B., właściwego miejscowo do rozpoznania wniesionego zażalenia, może być postrzegane jako okoliczność, która nie sprzyja obiektywnemu i bezstronnemu rozpoznaniu tej sprawy. Wprawdzie nie sposób przypuszczać aby okoliczność ta mogła w najmniejszym nawet stopniu wpłynąć na bezstronność orzekania przez Sąd Rejonowy w B., ale w odbiorze zewnętrznym taka sytuacja mogłaby stanowić podstawę do dokonywania ocen i wyciągania wniosków, nawet oczywiście bezzasadnych, lecz godzących w powagę i autorytet sądu.

Celem zapewnienia zatem możliwości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, w warunkach wolnych od hipotetycznych nawet zarzutów dotyczących obiektywizmu sądu, Sąd Najwyższy z mocy art. 37 k.p.k. postanowił przekazać tę sprawę Sądowi Rejonowemu w T., tj. Sądowi Rejonowemu spoza obszaru objętego właściwością Sądu Apelacyjnego w [...].