Postanowienie SN z 21 sierpnia 2013 r., IV KO 51/13

Wydany

21 sierpnia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Rozpoznanie

na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2013 r.

Skład

SSN Dorota Rysińska sprawozdawca
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Józef Szewczyk

Sprawa

w sprawie z zażaleń P. D. złożonych na postanowienia prokuratorów: Prokuratury Rejonowej z dnia 30 sierpnia 2012 r. o umorzeniu śledztwa (6 Ds. …/12), Prokuratury Rejonowej z dnia 12 kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (2 Ds. …/12) oraz Prokuratury Rejonowej z dnia 23 kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (1 Ds.../12), wystąpienia Sądu Rejonowego w R., postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. (sygn. akt II Kp …/12) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Występując z opisaną na wstępie inicjatywą, Sąd Rejonowy w R. podniósł, że skierowane do jego rozpoznania zażalenia P. D. na kolejne postanowienia odmawiające wszczęcia lub umarzające śledztwa w sprawach z jego doniesień na postępowanie prokuratorów oraz biegłego, wiążą się z działalnością Sądu

Rejonowego w R., który w dniu 28 marca 2011 r., w sprawie II K …/09, wydał wyrok skazujący P. D. Postępowanie w tej właśnie sprawie leży u źródła licznych skarg 2 składanych przez P. D. na zachowania kolejnych funkcjonariuszy publicznych, następnie zaś jego wniosków o wyłączenie sędziów od rozpoznawania zażaleń, a w konsekwencji stwierdzania przewlekłości prowadzonych postępowań. Powyższe, zdaniem Sądu Rejonowego, przemawia za przekazaniem zażaleń do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Inicjatywa Sądu Rejonowego w R. okazała się uzasadniona.

Wprawdzie przedmiotem rozstrzygania w wymienionych na wstępie sprawach jest jedynie kontrola trafności stanowiska prokuratorów co do braku znamion przestępstwa w czynnościach kolejnych osób (prokuratorów, biegłego) mających związek z postępowaniem prowadzonym przed tym Sądem przeciwko P. D., ale w realiach sprawy nie sposób zarazem nie dostrzec, że ów związek jest tak ścisły, iż w opinii publicznej może wywołać przekonanie o braku warunków do obiektywnego i pozbawionego wszelkich wpływów rozpoznania zażaleń przez sąd właściwy. Podłoże wszelkich skarg P. D. (składanych także już wcześniej na postępowanie prokuratorów i funkcjonariuszy Policji) stanowi przebieg procesu przeprowadzonego w sprawie II K …/09, a więc wiąże się z działalnością Sądu

Rejonowego w R. Co za tym idzie, istnieje realna możliwość – choćby nieznajdująca dostatecznych podstaw – do podważania publicznego przekonania o bezstronności Sądu rozpoznającego wniesione środki odwoławcze. Ponieważ w interesie dobra wymiaru sprawiedliwości leży eliminowanie takich sytuacji, a przy tym zapewnienie sprawności prowadzonych postępowań, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z właściwości delegacyjnej, o której mowa w art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.