Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego K. M. o doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, albowiem został on złożony po terminie.
W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że rozprawa odwoławcza, na której również ogłoszono wyrok, odbyła się 13 lipca 2012 r., a skazany który był prawidłowo (osobiście) powiadomiony o jej terminie, nie stawił się. Skoro zatem wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 lipca 2012 r. należało złożyć w terminie zawitym 7 dni od ogłoszenia wyroku, a skazany uczynił to dopiero w dniu 7 stycznia 2013 r. i 2 wcześniej nie doszło do przywrócenia tegoż terminu, to oczywistym jest, że należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego, jako złożonego po terminie.
W złożonym zażaleniu skazany nie podniósł w istocie rzeczy jakichkolwiek zarzutów pod adresem powyższego zarządzenia i wskazanych w nim faktów nie kwestionował, a wręcz przyznał wprost, że faktycznie terminu do złożenia wniosku nie dochował, ale wcześniej przybywał za granicą, obecnie przebywa w Zakładzie Karnym i ma prawo otrzymać odpis każdego orzeczenia i odpis protokołu.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje
Zażalenie skazanego K. M. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje.
Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania słuszności zaskarżonego zarządzenia. Sam przecież skarżący przyznaje, że uchybił terminowi zawitemu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a skoro wcześniej nie doszło do przywrócenia tego terminu, to brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Inną natomiast kwestią jest prawo do otrzymania bezpłatnie jednego uwierzytelnionego odpisu każdego orzeczenia w trybie art. 157 § 1 k.p.k., o czym skazany został poinformowany stosownym pismem Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 lutego 2013 r.
Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.