Postanowienie SN z 15 listopada 2012 r., KSP 14/12

Wydany

15 listopada 2012 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Rozpoznanie

na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Karnej w dniu 15 listopada 2012 r., skargi skazanego E. M. na naruszenie prawa do rozpoznania

Skład

SSN Tomasz Grzegorczyk przewodniczący
SSN Małgorzata Gierszon sprawozdawca
SSN Józef Szewczyk

Sprawa

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o wznowienie postępowania, na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), p o s t a n o w i ł: skargę odrzucić.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

W dniu 2 października 2012 r. do Prokuratury Rejonowej wpłynęła skarga sporządzona w dniu 2 października 2012 r. przez E. M. w której – na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) – zwaną dalej „ustawą o skardze na przewlekłość” – zażądał on „stwierdzenia przewlekłości sprawy II AKo /…/ Sądu

Apelacyjnego”, zasądzenia na swoją rzecz 100 000 zł, a także „postawienia przed sądem R. N.” i „wypłacenia z kasy PR kwoty 10 000 zł” (k. 4).

Skarga ta nie zawierała uzasadnienia. Prokurator Rejonowy odesłał ją 9 października 2012 r. do Sądu Apelacyjnego, który przesłał ją w dniu 22 października 2012 r. – według właściwości- do Sądu Najwyższego.

W związku z tą skargą Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przytoczona powyżej treść przedmiotowej skargi, ograniczająca się wyłącznie do sprecyzowania żądań, bez (nawet tylko próby) ich uzasadniania, sprawia, że nie spełnia ona wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.

Przywołany przepis reguluje wymogi formalne skargi. Jednym z nich jest „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie”.

Oznacza to konieczność wskazania przez autora skargi okoliczności przemawiających za słusznością skargi.

Sąd Najwyższy trafnie w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2005 r., w sprawie

III SPP 95/05, (OSNP 2006, nr 1-2, poz. 34) stwierdził, że przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie w rozumieniu art. 6 ust. 2 oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu.

Zważywszy na to, że przedmiotowa skarga owych wymagań w ogóle nie spełnia i nie zawiera żadnych okoliczności uzasadniających żądanie – stosownie do treści przepisu art. 9 ust. 1 zd. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, należało ją odrzucić i to bez wzywania do uzupełnienia braków.

Z tych to względów – postanowiono jak wyżej.