Uzasadnienie
Sąd Dyscyplinarny Izby Notarialnej w […] orzeczeniem z dnia 16 grudnia 2014 r., na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. i art. 414 § 1 k.p.k. w zw.
art. 69 ustawy Prawo o notariacie umorzył postępowanie dyscyplinarne wobec obwinionej notariusz J. Ż. o zarzucane jej przewinienie dyscyplinarne z art. 50 cyt. ustawy, wobec upływu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy Prawo o notariacie.
Po rozpoznaniu odwołania obwinionej Wyższy Sąd Dyscyplinarny przy
Krajowej Radzie Notarialnej orzeczeniem z dnia 16 marca 2015 r., zmienił 2 zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uniewinnił obwinioną od popełnienia zarzucanego jej przewinienia dyscyplinarnego i kosztami postępowania odwoławczego obciążył Krajową Radę Notarialną.
Od powyższego orzeczenia notariusz J. Ż. wywiodła kasację, kwestionując zasadność prowadzonego wobec niej postępowania dyscyplinarnego oraz wniosła o zwrot kosztów dojazdu na poszczególne posiedzenia Sądu dyscyplinarnego, albowiem postępowanie to było wyrazem stosowanego wobec niej ostracyzmu i próbą wykluczenia z zawodu.
Rzecznik Dyscyplinarny Krajowej Rady Notarialnej w odpowiedzi na kasację wniósł o jej pozostawienie bez rozpoznania oraz o obciążenie obwinionej kosztami postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniesiona przez notariusza J. Ż. kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 63e ustawy Prawo o notariacie Sąd Najwyższy jest właściwy do orzekania w sprawach dyscyplinarnych notariuszy jedynie w trybie przepisów k.p.k. o kasacji. W konsekwencji zgodnie z treścią art. 425 § 3 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowania kasacyjnym na podstawie art. 518 k.p.k., odwołujący się może skarżyć w kasacji jedynie rozstrzygnięcia naruszające jego prawa lub szkodzące jego interesom. Jednocześnie przepisy art. 63 a i b powołanej ustawy stanowią, że w postępowaniu dyscyplinarnym notariuszy kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej niewspółmierności kary dyscyplinarnej i skierowana jedynie do orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny.
Analiza akt sprawy wskazuje, że Wyższy Sąd Dyscyplinarny przy
Krajowej Radzie Notarialnej uniewinnił J. Ż. od popełnienia zarzucanego jej przewinienia zawodowego. W związku z tym obwiniona nie ma interesu prawnego (tzw. gravamen - art. 425 § 3 k.p.k.) do zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia.
Niezależnie od tego, z treści wywiedzionej kasacji wynika, iż jej autorka nie kwestionuje zasadności wydanego w tej sprawie orzeczenia Sądu odwoławczego, lecz w jego kontekście podważa zasadność prowadzenia wobec niej postępowania dyscyplinarnego i postuluje o zwrot poniesionych przez nią kosztów tego postępowania. Zatem, wywiedziony w tej sprawie 3 nadzwyczajny środek zaskarżenia nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 63a § 1 ustawy Prawo o notariacie, albowiem nie jest skierowany do orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego
Z tych przyczyn przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy wskazanych wyżej przepisów ustawy, co w przytoczonych uwarunkowaniach procesowych mogłoby stanowić oczywisty powód do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji, jednak przewodniczący Wyższego Sądu
Dyscyplinarnego przy Krajowej Radzie Notarialnej nie mógł tak postąpić, ponieważ przepis art. 63e wskazanej ustawy wyłącza stosowanie w postępowaniu dyscyplinarnym notariuszy art. 530 § 2 k.p.k.
Dlatego też zgodnie z treścią art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy pozostawił przyjętą kasację obwinionej, bez rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego oparto o art. 637 a k.p.k. w zw. z art. 636 i 637 k.p.k. i w zw. z art. 63e ustawy Prawo o notariacie.