Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 5 listopada 2007 r., wydaną w trybie art. 130 § 3 u.s.p., zawiesił w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy sędziego Sądu Rejonowego. Następnie uwzględniając wnioski Zastępcy Rzecznika
Dyscyplinarnego dla okręgu Sądu Okręgowego w (...) tenże Sąd uchwałami z dnia: 4 lutego 2008 r., 24 kwietnia 2008 r., 25 lipca 2008 r. i 28 stycznia 2009 r. zawieszał tego sędziego w czynnościach służbowych na dalsze okresy (ostatnią z ww. uchwał do dnia 5 sierpnia 2009 r.).
W dniu 25 czerwca 2009 r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla okręgu
Sądu Okręgowego w (...) wniósł o zawieszenie sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych na okres dalszych 6 miesięcy, tj. do dnia 5 lutego 2010 r. i obniżenie mu wynagrodzenia o 30% na czas trwania tego zawieszenia.
Uwzględniając ten wniosek Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. akt (...), zawiesił sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych na okres dalszych sześciu miesięcy, tj. do dnia 5 lutego 2010 r. oraz obniżył mu na czas trwania tego zawieszenia wysokość wynagrodzenia o 30%.
W zażaleniu wniesionym na tę uchwałę sędzia Sądu Rejonowego, zarzucając:
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że sytuacja prawna i faktyczna w sprawie nie uległa zmianie od czasu poprzednich decyzji Sądu
Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego,
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności obrazę art. 92 k.p.k., poprzez zaniechanie zaznajomienia się przez 2 skład sędziowski z rzeczywistymi wyjaśnieniami G. W. zawartymi na płytach
DVD oraz dowodami znajdującymi się w aktach sprawy ASD (...) dot. akt K. S., wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje
Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Poza sporem jest, iż przed Sądem Apelacyjnym – Sądem Dyscyplinarnym toczy się postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego
Sądu Rejonowego oraz o zezwolenie na jego tymczasowe aresztowanie za czyny o charakterze korupcyjnym oraz o czyn z art. 258 § 1 i 2 k.k.
Nie budzi też wątpliwości fakt, iż Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla okręgu Sądu Okręgowego w (...) wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego.
Istnieje zatem aktualnie przesłanka zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych w postaci wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (art. 129 § 1 u.s.p.).
Jak wyżej wspomniano Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny kilkakrotnie już przedłużał okres zawieszenia. Decyzje te miały związek z niemożnością prowadzenia wymienionych wyżej postępowań przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego, gdyż z powodu stanu zdrowia nie mógł on brać w nich udziału.
Jak wskazywał Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w uzasadnieniach uchwał: z dnia 8 października 2008 r., sygn. SNO 79/08 i z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. SNO 20/09, w postępowaniu w przedmiocie zawieszenia sędziego w trybie art. 129 § 1 u.s.p. (przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne), sąd dyscyplinarny nie rozstrzyga o zasadności zarzutów z postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, a tylko o zasadności odsunięcia sędziego od wykonywania czynności służbowych w związku ze sformułowanymi zarzutami. W tej sytuacji nie można podzielić argumentacji z zażalenia, gdyż w istocie zmierza ona do przekształcenia incydentalnego postępowania, jakim jest postępowanie w przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych, w postępowanie mające rozstrzygnąć w rzeczywistości o odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego oraz co do zasadności wniosku o zezwolenie na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej.
W realiach niniejszej sprawy, trafne jest natomiast ustalenie, iż aktualnie nie jest możliwe wykonywanie przez sędziego Sądu Rejonowego czynności służbowych, gdyż sprzeciwia się temu dobro wymiaru sprawiedliwości. Nie może być bowiem akceptowana sytuacja aby sędzia, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne, a także wdrożono postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za przestępstwo umyślne, mógł w tym czasie uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak na wstępie.