Postanowienie SN z 8 grudnia 2009 r., V CNP 101/09

Wydany

8 grudnia 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi R.F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa P.F. przeciwko R.F. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2009 r., odrzuca skargę.

Skład

SSN Lech Walentynowicz

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r., uwzględniając w całości apelację powoda, uchylił w części zaskarżonej wyrok Sądu Okręgowego w

O. i przekazał w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania.

W skardze z art. 4241 k.p.c. Powód domagał się stwierdzenia, że powyższy wyrok jest niezgodny z prawem, gdyż został wydany w warunkach nieważności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Po ogłoszeniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. SK 77/06 (Dz.U. Nr 59, poz. 367) można zakwestionować skargą z art. 4241 k.p.c. również prawomocne orzeczenie niekończące postępowanie w sprawie. Z uzasadnienia wyroku Trybunału wynika, że przedmiotem rozważań były różnorodne sytuacje procesowe na tle wydawania w toku postępowania sądowego postanowień incydentalnych, które mogły być przyczyną powstania szkody. Pominięta natomiast została w uzasadnieniu najważniejsza i najczęściej występująca sytuacja, w której sąd drugiej instancji uchyla zaskarżony wyrok (postanowienie co do istoty sprawy) i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Niezależnie jednak od powyższych uwag, trzeba przyjąć, że skarga powoda jest formalnie dopuszczalna, aczkolwiek wykazuje zupełną nieznajomość tej instytucji. Zakwestionowany został w niej wyrok w całości uwzględniający apelację powoda, nie mogący być źródłem jego szkody. Źródłem jej mógłby być – ewentualnie – wyrok oddalający apelację skarżącego.

Skarga z art. 4241 k.p.c. aktualizuje się w sytuacji, gdy w następstwie niezgodnego z prawem prawomocnego orzeczenia powstała szkoda w konkretnym rozmiarze. Powód w wyniku wydania korzystnego dla niego wyroku Sądu

Apelacyjnego nie mógł ponieść jakiejkolwiek szkody; jego roszczenie rentowe zostało „odblokowane” i stało się przedmiotem ponownego rozpoznania przez Sąd

Okręgowy.

Z przedstawionych przyczyn skarżący nie uprawdopodobnił istnienia szkody, bo nie mógł jej uprawdopodobnić w istniejącej sytuacji procesowej, w której toczy się postępowanie sądowe w zakresie objętym kwestionowanym wyrokiem i jego wynik nie jest wiadomy.

Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).