Postanowienie SN z 30 maja 2008 r., V CNP 14/08

Wydany

30 maja 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa R. M. przeciwko B. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2008 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II Ca (…) [II WSC (…)], odrzuca skargę.

Skład

Prezes SN Tadeusz Ereciński

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 8 maja 2007 r. Sąd Okręgowy w B. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w B. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwany zarzucił naruszenie art. 6, 647 k.c., art. 233 i 234 k.p.c. i wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 i 234 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przedstawiając natomiast zarzut naruszenia art. 6, 647 k.c. skarżący faktycznie też zmierza do podważenia ustaleń faktów i oceny dowodów. Z uzasadnieniu skargi kwestionuje bowiem dokonaną przez 2

Sąd ocenę opinii biegłego sądowego oraz ustalenia Sądu co do rozkładu ciężaru dowodu.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.