Postanowienie SN z 14 lipca 2005 r., V CNP 17/05

Wydany

14 lipca 2005 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. N. i M. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt VI Ca (…) w sprawie z wniosku J. N. i M. N. przy uczestnictwie A. N., A. N., D. K., R. W. i E. K. o zniesienie współwłasności na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r., 1/ odrzuca skargę; 2/ zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania A. N. kwotę 500, zł /pięćset/ tytułem kosztów postępowania.

Skład

SSN Lech Walentynowicz

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w C. o złożenie pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi, pełnomocnik skarżących przedłożył pełnomocnictwo mocodawców uprawniające go „do prowadzenia sprawy sygn. akt VI

Ca (…) we wszystkich instancjach”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241

• 42412 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji i nie zmierza do zmiany bądź uchylenia tego orzeczenia. Umożliwia natomiast – przy spełnieniu określonych wymagań i uwarunkowań – dochodzenie roszczenia odszkodowawczego 2 od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.). Z tej przyczyny jest odrębną, nową sprawą wymagającą przedstawienia nowego pełnomocnictwa procesowego przez pełnomocnika (art. 89 § 1 i126 § 3 k.p.c. w związku z art. 4245 § 2 k.p.c.).

Zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w C. trafnie zmierzało do uzupełnienia braku formalnego skargi, ale nie zostało wykonane, bowiem przedłożone pełnomocnictwo nie umocowuje do prowadzenia sprawy skargowej (art. 4241

• 42412 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c.), lecz do prowadzenia „we wszystkich instancjach sprawy VI Ca (…) o zniesienie współwłasności”.

Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4246 § 3 k.p.c.).

Na rzecz uczestniczki postępowania A. N. została zasądzona od wnioskodawców należność z tytułu zastępstwa radcowskiego należycie umocowanego pełnomocnika, aczkolwiek w ograniczonym zakresie ze względu na sytuację materialną skarżących (art. 520 § 2 k.p.c. w związku z art. 102 k.p.c.).