Postanowienie SN z 24 stycznia 2013 r., V CNP 30/12

Wydany

24 stycznia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi E. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 lutego 2010 r., w sprawie z powództwa T. P. przeciwko E.K. o zapłatę i z powództwa wzajemnego E. K. przeciwko T.P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2013 r., odrzuca skargę.

Skład

SSN Zbigniew Kwaśniewski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wniesiona przez E. K. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 23 lutego 2010 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżąca nie uprawdopodobniła wyrządzenia jej szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać utraconego czynszu najmu za okres dwóch miesięcy, której wystąpienie potwierdzają dowody znajdujące się w aktach sprawy. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga poza wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie.

Samo twierdzenie o istnieniu w aktach sprawy dowodów powstania szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowych podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a także do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.