Postanowienie SN z 13 lutego 2013 r., V CNP 41/12

Wydany

13 lutego 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi B. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 stycznia 2012 r. sygn. akt […] w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. Ż. 43 w W. przeciwko B. T. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2013 r., odrzuca skargę.

Skład

SSN Lech Walentynowicz

Sentencja

r.

Uzasadnienie

B. T. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 9 stycznia 2012 r. oddalające jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 27 października 2011 r. oddalające z kolei jego wniosek o uzupełnienie postanowienia co do kosztów postępowania w sprawie o zapłatę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).

W związku z tym wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia oddalającego zażalenie, podlegała jako niedopuszczalna, odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

es