Postanowienie SN z 16 listopada 2010 r., V CNP 50/10

Wydany

16 listopada 2010 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt I ACa (…) [I WSC (…)], w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie X. i Prezydentowi Miasta B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2010 r., odrzuca skargę oraz

Skład

Prezes SN Tadeusz Ereciński

Sentencja

1. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa (Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa) kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu kosztów postępowania skargowego.

r.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została 2 wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Przedmiotem sprawy, w której wniesiono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia było żądanie zasądzenia kwoty 188 500 zł z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. W sprawie tej skarżący mógł – zgodnie z art. 3981 § 1 i art. 3982 k.p.c. – wnieść skargę kasacyjną od zaskarżonego wyroku.

W sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uzależniona od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek, wymienionych w art. 4241 § 2 k.p.c. – istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Skarżący przesłanek tych nie wskazał.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać również uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III

CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że zaskarżonym orzeczeniem została wyrządzona mu szkoda w wysokości określonej pozwem, gdyż został pozbawiony spadku jako jeden ze spadkobierców po zmarłym J. J. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.