ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki: art. 12 ust. 4
Wydany
27 czerwca 2013 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Sprawa
w sprawie ze skargi M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2010 r. w sprawie ze skargi M. P. o stwierdzenie przewlekłości postępowania i przyznanie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w kwocie 20.000 zł, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 czerwca 2013 r.,
Skład
SSN Wojciech Katner
Sentencja
odrzuca skargę
zasądza od skarżącego na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania wywołanego skargą.
r.
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
W skardze wniesionej na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c. wnioskodawca domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego wydanego w sprawie o stwierdzenie przewlekłości postępowania i przyznanie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w kwocie 20.000 zł. W orzeczeniu tym stwierdzono przewlekłość postępowania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności, oddalając jednocześnie roszczenie o przyznanie sumy pieniężnej. Skarżący zarzucił wydanie tego postanowienia z naruszeniem art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Skarb Państwa – Prezes Sądu Okręgowego w O. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie odmowę przyjęcia do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie i w każdym wypadku o zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje jedynie od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. W tym brzmieniu przepis ten ma zastosowanie także do orzeczeń, które uprawomocniły się przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010 r., III CNP 32/10, nie publ.). W katalogu tym nie mieści się postanowienie kończące postępowanie w sprawie o stwierdzenie przewlekłości postępowania, co na gruncie aktualnego brzmienia art. 4241 § 1 k.p.c. potwierdza orzecznictwo
Sądu Najwyższego (por. postanowienia: z dnia 28 stycznia 2011 r., IV CNP 101/10, nie publ., z dnia 9 marca 2011 r., III BO 1/10, nie publ.). Z tego powodu wniesiona skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. art. 98 oraz art. 99 k.p.c. w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.
Źródło: SAOS (System Analizy Orzeczeń Sądowych) ↗, pobrane 26.09.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.