Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie SN z 25 października 2011 r., V CNP 7/11

PostanowienieSąd Najwyższy·25 października 2011 r.

Powołane przepisy

Wydany
25 października 2011 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Sprawa
w sprawie ze skargi R. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2009 r., w sprawie z wniosku Z. C. i innych, przy uczestnictwie Gminy M. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2011 r., odrzuca skargę.
Skład
SSN Lech Walentynowicz

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 lipca 2009 r. odrzucającego apelację z powodu jej nienależytego opłacenia w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia.

Postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawca R. L. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W postępowaniu nieprocesowym, zgodnie z treścią dodanego art. 5192 §1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

W wypadkach wyjątkowych, o których mowa w art. 5192 § 2 k.p.c., można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

W zakresie nieobjętym hipotezami powyższych przepisów w przypadku powstania szkody wskutek wydania orzeczenia przez sąd skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna.

Od prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się przed sądem powszechnym, bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu 3 ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).

W związku z powyższym wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Źródło: SAOS (System Analizy Orzeczeń Sądowych) ↗, pobrane 26.09.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.