Postanowienie SN z 26 stycznia 2006 r., V CNP 89/05

Wydany

26 stycznia 2006 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 17 listopada 2005 r., w sprawie z powództwa Z. K. przeciwko E. P. o zapłatę,

Skład

SSN Mirosław Bączyk

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2006 r. odrzuca skargę.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Z. K. wniósł skargę na stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia

Sądu Okręgowego z dnia 17 listopada 2005 r. oddalającego jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. K. na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w B. (sygn. akt I

…/02). Zaskarżone skargą postanowienie dotyczące kosztów sądowych zostało wydane w sprawie II S …/05 (k. 20 akt).

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została podpisana osobiście przez wnoszącego skargę (s. 3 v skargi). W postępowaniu wywołanym taką skargą (art. 4241 k.p.c.) obowiązuje przymus adwokacko-radcowski (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 6/0/5; nie opublik.). Reguła taka wynika z przepisu art. 871 § 1 k.p.c., zgodnie z którym w postępowaniu przez Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten ma zastosowanie także w odniesieniu do postępowania wszczętego w wyniku złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Podpisujący skargę nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 871 § 1 k.p.c. W tej sytuacji należało odrzucić skargę jako niedopuszczalną w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c. (por. też postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., II CNP 5/05).

jz