Postanowienie SN z 23 czerwca 2009 r., V CO 39/09

Wydany

23 czerwca 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A.G. przeciwko Z.C., I.C. i B.W. o zapłatę, w sprawie [...] Sądu Najwyższego

Skład

SSN Lech Walentynowicz

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2009 r., wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu dla sporządzenia skargi o wznowienie postępowania

Sentencja

1. oddala wniosek.

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda A.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2007 r.

Przyczyną o odrzucenia tego środka odwoławczego było nie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Powód wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, celem złożenia skargi o wznowienie postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Sygnalizowaną podstawą skargi o wznowienie ma być art. 4011 k.p.c., wynikającą z wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 1 lipca 2008 r.,

SK 40/07 (Dz.U. Nr 120, poz. 779), stwierdzającego, że art. 398 § 2 i 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.

Należy jednak zauważyć, że skutki derogacyjne tego wyroku Trybunału nastąpiły w dacie jego publikacji, t.j. z dniem 8 lipca 2008 r., podczas gdy kwestionowane postanowienie Sądu Najwyższego zostało wydane wcześniej (27 czerwca 2008 r.), a więc w czasie gdy obowiązywał art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Postanowienie te było i jest zgodne z prawem, zatem powodowi nie przysługuje skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 401 k.p.c. Złożenie takiej skargi jest niedopuszczalne, powodujące je odrzucenie (art. 410 § 1 k.p.c.).

Wniosek powoda zmierzający do wniesienia niedopuszczalnej skargi o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, w związku z czym podlega oddaleniu (art. 109 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 117 § 4 k.p.c.).