Postanowienie SN z 9 maja 2008 r., V CSK 27/08

Wydany

9 maja 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. R. przeciwko małoletniej A. C. zastępowanej przez kuratora I. D. i A. C. o unieważnienie uznania małoletniej A. C., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Mirosław Bączyk

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10 października 2007 r. W wyroku tym oddalono apelację powoda wniesioną od wyroku

Sądu Rejonowego z dnia 22 maja 2007 r. rozstrzygającego o oddaleniu powództwa o unieważnienie uznania dziecka.

W skardze kasacyjnej przedstawiono zarzuty naruszenia art. 227 k.p.c., art. 232 k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 235 k.p.c. Naruszenie to nastąpiło w ten sposób, że nie dopuszczono dowodu z zeznań wnioskowanych świadków mogących potwierdzić zasadność żądania pozwu. Formułując te zarzuty, skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Jednym z zasadniczych, konstrukcyjnych wymogów skargi kasacyjnej jest sformułowanie w niej wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania i odpowiednie 2 uzasadnienie tego wyroku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Uzasadnienie takie powinno nawiązywać do przesłanek tzw. przedsądu, sformułowanych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.

W skardze kasacyjnej powoda brak takiego wniosku i wspomnianego uzasadnienia. Funkcji tego wniosku nie mogą spełniać wyeksponowane na wstępie skargi zarzuty kasacyjne (zarzuty naruszenia prawa procesowego), ponieważ chodzi tu o odrębny, konstrukcyjny element skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.). Brak w treści skargi kasacyjnej elementu konstrukcyjnego, przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., powoduje konieczność jej odrzucenia (art. 3986 § 3 k.p.c.). Dlatego Sąd

Najwyższy orzekł jak sentencji.