Postanowienie SN z 3 marca 2010 r., V CSK 359/09

Wydany

3 marca 2010 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa E.(...) S.A. z siedzibą w T. przeciwko (...) Centrum Chorób (...) w W. i I.(...) Spółce z o.o. z siedzibą w W. z udziałem interwenienta ubocznego Polskiego Towarzystwa U.(...) S.A. w W. o nakazanie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej I.(...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanej I.(...) Sp. z o.o. na rzecz powódki kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Skład

SSN Zbigniew Kwaśniewski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna pozwanej Spółki z o.o. nie zawiera prawidłowego oznaczenia orzeczenia, od którego jest wniesiona, jak również pozbawiona jest jednoznacznego wskazania zakresu zaskarżenia, a więc wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.

Oznaczenie zaskarżonego orzeczenia Sądu drugiej instancji następuje przez wskazanie Sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jego sygnatury i daty wydania, 2 nazwisk (firm) stron i przedmiotu sprawy. Tymczasem skarga kasacyjna nie wskazuje daty wydania zaskarżonego orzeczenia. Strona skarżąca nie wskazuje również jednoznacznie czy orzeczenie zaskarża w całości, czy w części ponieważ zawarte w skardze sformułowanie: „... zaskarżam powyższy wyrok w całości poza punktem 2...” wywołuje wątpliwości co do zakresu zaskarżenia, bo jest wewnętrznie sprzeczne.

Tymczasem precyzyjne wskazanie zakresu zaskarżenia jest niezbędne do określenia granic rozpoznania kasacyjnego, a niedopuszczalne jest dokonywanie wykładni skargi kasacyjnej w celu ustalenia zakresu zaskarżenia (por. postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2007 r., I CZ 113/06, niepubl.).

Skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z wymogów określonych w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania zatem do uzupełnienia takich braków.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).