Postanowienie SN z 21 czerwca 2011 r., V CSK 466/10

Wydany

21 czerwca 2011 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. G. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu im. […] w S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 maja 2010 r., odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

Prezes SN Tadeusz Ereciński

Sentencja

.

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelacje obu stron.

W skardze kasacyjnej powódka wnosiła o uchylenie orzeczenia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –

Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu

Najwyższego z 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,

OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Skarżąca – zarówno w skardze kasacyjnej, jak i w piśmie z dnia 30 sierpnia 2010 r. – uzasadniając przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podniosła jedynie, że ze względu na "sprzeczne i niepełne opinie biegłych nie mogła wykazać faktów na których opierała roszczenie, a dotyczących rokowań na przyszłość oraz konieczności przeprowadzenia dodatkowych operacji naprawczych łącznie z ich kosztami", co nie odpowiada wymienionym wymaganiom.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Skarżąca jako podstawę skargi wskazała art. 217 i 227 k.p.c., którego naruszenia upatruje w odmówieniu dopuszczenia dowodu pozwalającego powódce wykazać zasadność wysokości dochodzonego roszczenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).