Postanowienie SN z 13 czerwca 2013 r., V CZ 110/12

Wydany

13 czerwca 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w W. o zapłatę,

Skład

SSN Dariusz Dończyk sprawozdawca
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Bogumiła Ustjanicz

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 marca 2012 r.

Sentencja

1. oddala zażalenie;
2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w W. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

r.

Uzasadnienie

W sprawie z powództwa A. P. przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę na skutek apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 21 marca 2012 r. zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji i oddalił powództwo, zasądzając jednocześnie od powoda na rzecz strony pozwanej 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1); zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej 450 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego (pkt 2) oraz nakazał powodowi uiszczenie na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. 121 zł tytułem opłaty sądowej od apelacji, od opłacenia której strona pozwana była zwolniona (pkt 3).

Powód wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie 2 i 3 wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. oraz nierozważenie okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 102 k.p.c. Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Zażalenie, w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt 3 wyroku Sądu

Apelacyjnego, zostało prawomocnie odrzucone postanowieniem Sądu

Apelacyjnego z dnia 7 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W zażaleniu trafnie podniesiono, że w uzasadnieniu wyroku Sądu

Apelacyjnego nie powołano dokładnie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego, jednakże powołany w nim art. 98 k.p.c. - z pominięciem uściślenia, że dotyczy to art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 i art. 391 § 1 k.p.c. - jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie o kosztach zostało oparte na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy. W konsekwencji powód jako strona, która ostatecznie przegrała sprawę, został obciążony kosztami postępowania poniesionymi przez stronę pozwaną. Zasądzone od powoda na rzecz strony pozwanej koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 450 zł obejmowały minimalne wynagrodzenie przysługujące adwokatowi przy podanej w apelacji 3 wartości przedmiotu zaskarżenia w związku z wykonywaniem zastępstwa procesowego pozwanego przez Prokuratorię Generalną. Znajdowało to podstawę w art. 98 § 3 w zw. z art. 99 i art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.) oraz § 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 3 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej:

„rozporządzenie"). Natomiast zastosowanie art. 102 k.p.c. nie uzasadniała wyłącznie okoliczność charakteru dochodzonego roszczenia, gdyż wyrok kasatroryjny Sądu Najwyższego nie przesądza automatycznie o zasadności powództwa odszkodowawczego przeciwko Skarbowi Państwa.

Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa oraz przepisów § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 1 i § 2 ust. 2 rozporządzenia.