Postanowienie SN z 9 listopada 2004 r., V CZ 112/04

Wydany

9 listopada 2004 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku M.W. przy uczestnictwie S.N. i W.N. o stwierdzenie nabycia spadku, na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 2 lipca 2004 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie.

Skład

SSN Marian Kocon przewodniczący
SSN Bronisław Czech sprawozdawca
SSA Wojciech Kościołek

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2004 r., zażalenia uczestniczki postępowania S.N.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B. odrzucił kasację uczestniczki postępowania S.N. od postanowienia tego Sądu z dnia 14 kwietnia 2004 r.

Z zażaleniu wymieniona uczestniczka wniosła o uchylenie postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Przyczyną odrzucenia kasacji było nie uzupełnienie jej braków formalnych przez przedłożenie odpisu kasacji. Okoliczności tej pełnomocnik skarżącej nie kwestionuje, twierdzi jednak, że w dniu 28 maja 2004 r. uczestnik postępowania W.N.

otrzymał „osobiście” od adwokata A.N. odpis kasacji, co uczestnik ten potwierdził stosownym oświadczeniem złożonym na piśmie.

Według art. 130 § 1 k.p.c. usunięcie braków formalnych pisma procesowego powinno nastąpić w sposób określony przez Przewodniczącego w stosownym wezwaniu. W sprawie niniejszej polegało to na przedłożeniu Sądowi jednego odpisu kasacji. Takie przedłożenie nie nastąpiło w terminie tygodniowym, co jest równoznaczne z nie uzupełnieniem braku formalnego kasacji. Doręczenie odpisu kasacji uczestnikowi postępowania W.N. „osobiście” przez pełnomocnika skarżącej, nie może być uznane za usunięcie braku formalnego pisma procesowego w rozumieniu art. 130 § 1 k.p.c., nawet gdyby nastąpiło w oznaczonym terminie.

Skoro uzupełnienie kasacji nie nastąpiło w sposób wskazany w art. 130 § 1 k.p.c., to Sąd Okręgowy trafnie odrzucił kasację (art. 3935 k.p.c.) i dlatego Sąd

Najwyższy oddalił zażalenie (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 391§ 1, art. 39318 § 1 i 3, art. 39319

, art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).